Het eerste gedicht in de bundel de 44 beste gedichten van de Herman de Coninckprijs 2026 is van Jan Baeke met (wat mij betreft) een van de mooiste zinnen van de bundel:
ik weet nog hoe zuiver we vroeger waren
hoe we god om onze vingers wonden en dicht tegen hem aan
konden liggen, hoe warm zijn hand op ons kippenvel lag
Door het heen en weer slingeren tussen vaag en specifiek gedetailleerd (ik had net zoveel vragen als iedereen, een stuk of zes) blijft de zoektocht in dit gedicht een mysterie, maar wel eentje die wat schrijnt, waaronder een repressief, kafkaëske Staat schuilgaat - al kan dat geheel mijn associatie / misvatting zijn.
Reactie plaatsen
Reacties