Brief aan Jibbe Willems:

Beste Jibbe,

Elke zondagochtend zette ik mijn radio aan om af te stemmen op NPO Klassiek. Dan klonk steeds jouw prachtige stemgeluid met excellente uitspraak van de Nederlandse taal hier in huis.
Vrijwel geen brief heb ik gemist, en indien toch dan haalde ik die zo snel mogelijk in via de NPO-app.
Onlangs was ik in mijn geboorteplaats Den Haag waar ik,samen met mijn twee tieners, broer en schoonzus voor de allerlaatste keer een heerlijke maaltijd genoot in, wat ooit was, mijn stamkroeg. Een naar Schotland ruikend etablissement en waar alles een Britse stilstand der tijd uitademde. Een plek waar ik ruim 40 jaar vaste gast ben was met ooit mijn vaste plekje aan de bar. Waar de bardame (eigenaar samen met haar man) bij mijn binnenkomst de tap met Guinness alvast liet lopen. Een bier dat langzaam, al pompende, getapt dient te worden waarna het enkele minuten moet rusten. Veel later in de tijd toen de avondsfeer in de Haagse binnenstad veranderde - en niet in haar voordeel - hebben de eigenaren het café gesloten en zijn overgestapt op een restaurant-constructie die hen (én ons) de laatste 25 jaar nog mooi heeft gediend. Bij het afscheid nemen omhelsden de eigenaren en ik elkaar en bedankten elkaar voor ‘being here’. Ofschoon dit geen afscheid was maar een ‘see you’ in een andere hoedanigheid.
Van iets dat leuk is, verwacht je dat het er altijd is en zal zijn. Niets is minder waar want - zoals je zelf al aangaf in je brief op de 3e Advent zondag ‘Gaudete’ (nee, ik hou niet van ‘koud eten’) - kan de tijd maar één kant opgaan. De Deense filosoof Søren Kierkegaard schreef in 1843 in zijn dagboek dat “…Het leven wordt voorwaarts geleefd maar achterwaarts begrepen…”.
En zo begreep ik ter plekke, maar achterwaarts nog meer, dat er meer zaken in het tijdelijke gevangen zijn zoals ook jouw mooie radio-brieven. Brieven die even een moment van contemplatie zijn geweest, een rustpunt in de hectiek van de afgelopen week en een moreel besef voor onder de arm om weer een nieuwe week - vol van kansen, mogelijkheden en uitdagingen - aan te vangen.
Ook van de zondagse brieven dacht ik dat ze er altijd zouden zijn maar ook hier was niets minder waar. En ofschoon alles went, werd het tóch mentaal aanpassen op de zondagochtend rond kwart voor negen. Jouw ‘sofisticated’ stemgeluid vult niet langer de zondagse kamer.
En ofschoon wij elkaar niet kennen en wellicht nooit zullen ontmoeten, ga ik ook hier er vanuit dat het geen afscheid is maar een ‘tot ziens’ in een andere hoedanigheid.
Enorm bedankt voor je mooie bespiegelende en relativerende brieven. En wat fijn dat het gesigneerde boek binnen handbereik ligt zodat ik alles weer eens de revue kan laten passeren.
Het herkenningsmelodietje op de marimba’s laat ik in gedachten vooraf gaan aan iedere pagina die ik steeds weer met veel plezier lees.

Geachte heer Willems,

We hadden u al vaak uw brief horen voorlezen tijdens ons zondagochtend ontbijt, maar we kletsen er steeds doorheen. Vanochtend luisterde ik eens echt. Tod in Venedig, wat een mooi onderwerp! Knap hoor, elke week opnieuw een brief voor Radio 4 schrijven. (Ik hoorde Frits Abrahams (ook gisteren) vertellen, dat hij de hele week bezig was/is als hij columns voor de NRC moe(s)t schrijven. Toch waren er een paar momenten waarop ik dacht "hier had ie". Een eerste was toen u zoiets zei "Venetië was niet slechts het decor, nee, het was het materiaal", terwijl ik in de context van een opera waarschijnlijk gezegd zou hebben "Venetië was niet slechts het decor, nee, het speelde de hoofdrol!". Een ander moment was waarbij u beschrijft hoe Britten ziek wordt tijdens het schrijven. Pas helemaal aan het einde zegt u iets over de mogelijke parallel tussen de teisetring door de cholera en de gezondheidstoestand van Britten. Laat, te laat, wat mij betreft. Hoeveel krachtiger was het geweest als u op het eigenste moment - als Bang in plaats van Sisser - Thomas Mann's tekst, het gekuch van Dirk Bogarde (in de film) en Britten's gezondheid verbonden had?

Hartelijke groet,
Hans

Hallo Jibbe,
Ik heb ontzettend genoten van het gesprek in de Verwondering en heb hem zelfs twee keer beluisterd. Wat je zegt en deelt voelt zo herkenbaar en vertrouwd. Heel erg fijn!
'Alles is poging, alles is spel'. Dank!

Dank je wel, lieve Jibbe,
Vandaag ‘De Verwondering’ gezien met jou als gast. Ik was en ben geraakt, zoveel herkenning van mezelf in jou! In dit half uur tv heb ik me verwonderd hoeveel ik van je te leren heb.
Liefs, Nanda

Dag Jibbe,
Ik schrijf je als regisseur van locatietheater KNAP in Schiedam.
In mei willen wij graag gebruik maken van jouw vertaling van De Raaf van Edgar Allan Poe.
Wij spelen op bijzondere plekken in Schiedam Centrum met de amateurs van www.knapschiedam.nl een aantal verhalen van de uitvinder van horror.
Ik ben voor meer info bereikbaar op
06-38299718 of via info@knapschiedam.nl
Ik hoop op een positief antwoord van jouw kant.
met vriendelijke groet,
Bernard Boode

Ben op zoek naar een theaterauteur die "Oorlogsvlieger" (evt. in combinatie met "Strijden voor de mens") van Saint-Exupéry omwerkt tot (solo)theater. Iets voor jou?

Beste Jibbe,

Graag zou ik met je in contact komen voor een interview voor de nieuwsbrief van Theaterpunt.

Met vriendelijke groeten,
Piet de Bruin

Beste Jibbe,
jouw tekst van Het Sluwe Vosje kan ik nergens vinden.
Is die wel ergens beschikbaar?

Hoi Jibbe, ik ben een vriendin van Yolanda Willems in Purmerend , ik wil haar graag jou boek De brief van Jibbe kado geven omdat zij het zo jammer vindt dat jij moet stoppen op zondag, waar kan ik dat boek kopen, groetjes Anja Kahlman