Van Peter Pluymen kreeg ik zijn boek over poëzie in de Maastrichter openbare ruimte. Ook vermeld, natuurlijk, het gedicht in de Helstraat (Maastricht heeft de beste straatnamen! Al heet de Helstraat nu de Bernardusstraat) van Henri Looymans met een kunstwerk van Anna van Kooten.
De woorden die ons dreven
Schreven levens in het steen
Zij zingen onbewogen luid
In gevels om ons heen
Reactie plaatsen
Reacties