Esad Duraki-Esko maakte foto's in Pristina van de Orde die ik vandaag doorgestuurd kreeg. Het is hem gelukt de energie van de avond vast te grijpen, de anything-goes-vibe van deze voorstelling op een zowel intimiderende als inspirerende locatie - een gevangenis voor voormalig politiek gevangenen in Kosovo. Een voorstelling over de actualiteit op een plek die nog bloedt van de geschiedenis. Een poging tot een samenwerking vol misverstanden en vertaalverliezen die ons dichter bij elkaar brachten.

Ik mocht Melisa Alkanlar begeleiden bij het schrijven van de tekst van haar afstudeervoorstelling, Medusa na Medusa, dat op het Prepare-festival van de Academie voor Theater en Dans stond. Melisa plooide de mythe naar een onderzoek naar agency, de male gaze tegenover verstenende slangen en de vraag of er behalve slachtofferschap nog een andere manier is om uit trauma te komen. Een voorstelling over kracht en eigenheid. Met een fantastisch lichtplan!

We reisden vanuit Kosovo via Noord-Macedonië naar huis, dus namen de gelegenheid aan om op zondag nog een paar uur door Skopje te dwalen, de stad van de megalomane marmermensen die hun verleden in meer dan manshoge standbeelden trachten te vatten...

Naast keihard werken aan de Orde van de Dag, ook nog rondgedwaald in Pristina natuurlijk. Grote billboards met steun aan Oekraïne; muurschilderingen met de waarschuwing niet in de lucht te schieten op feestjes; het brutalistische paleis voor Jeugd en Sport waar ik eindelijk naar binnen kon (geen pistool meenemen) en waar een bokswedstrijd gaande was; de nationale bibliotheek waar ik eindelijk binnen kon en die vrij knus is van binnen; een kaarsje branden in de Moeder Theresa-kathedraal; een nazit na een voorstelling in het Nationale theater en uit eten voor een bord 'old sausage'...

Vrijdag waren we met een delegatie van de Orde van de Dag in Pristina om een Kosovaars-Nederlandse Orde te maken, in een voormalige politieke gevangenis, in een misverstandenmengelmoes van Albanees, Engels en Nederlands, over de actualiteit in de wereld, in onze landen, in onze hoofden. Een energieke, inspirerende, veeleisende, samenbrengende samenwerking waarin nieuwe perspectieven, inzichten en relativeringen samenkwamen in een gedeelde liefde voor humor, theater en verbondenheid.

Met overstap in Wenen, waarin we in Jamie Oliver's Italy Wiener Schnitzels en Schneider Alcoholfrei dronken, kwamen we om half twee in de ochtend aan in Pristina waar we ons gaan kwijten aan een Nederlands-Kosovaarse Orde van de Dag op het Polip Festival.

Op het festival voor nieuwe toneelschrijfkunst, Shakespeare is Dead in Leuven, zijn op 13 juni drie fragmenten te horen van toneelstukken van Ella Hickson, die ik vertaal en waar ik het Thérèse Cornips Stipendium voor heb ontvangen. Wees welkom!

Alweer over het hoogtepunt heen (nét) begint de gouden regen uit te regenen. De tweede helft van de lente begint.

Vanaf 46:19 bij Ivo op Zondag een kijkje op Carrousel.

Wanneer ik op zondag uit wil slapen, boek ik een uurtje bioscoop in - ik koop de kinderen om met een bak caramelpopcorn en ga zelf onderuit liggen. Mijn voorkeur gaat naar Vue uit, omdat ze daar stoelen hebben die je tot bed-stand onderuit kan schuiven. Maar de love-seats in Pathé pitten ook aardig...

Sol is een weekend WeLiften en Trailen rondom Utrecht, dus wij gaat onbeperkt sushi eten (met onbeperkt sushi-buffet!)

Een dag vol gesprekken om verzadigd te raken van input voor een nieuwe voorstelling voor Theaterproductiehuis Twente, op locatie in Holthone (tussen Coevorden en Hardenberg).