Eerste lezing van de klassenvoorstelling Kunst is K*t die Talla Dirkzwager en ik samen voor Oostpool schreven.

Ik kreeg een berichtje van Wijkjury Apeldoorn, ze gingen naar Moeder van Europa in de Flint en schreven een verslag. Een fantastisch initiatief trouwens, de Wijkjury, en heel fijn om hun reflecties te mogen lezen!Wat een voorstelling, wat een feest. Dit is hoe theater moet zijn voor mij; een boodschap, onderhoudend, kleurrijk, humor, beweeglijk, boeiend, muzikaal, swingend….noem maar op. Totaal theater met een uitroepteken.

Met de beste aanmoediging langs de kant liep ik zondag de Stevensloop in Nijmegen. Heel mooie route. Met een wonderlijke ervaring op de brug - met al die renners golfde het wegdek een beetje en kon je nét je stappen niet inschatten, alsof je een beetje duizelig was. En met een gemene laatste kilometer de heuvel óp naar de grote markt. Ik wil er nog zes minuten en zes seconden van af schaven...

Zes jaar geleden, in het weekend waarin de eerste lockdown van start ging, werd Mia geboren.

Donderdag 19 maart heb ik opnames voor De Verwondering...

Je weet dat het lente wordt wanneer ijssalon Trio op de Steenstraat wordt geopend. Afgelopen zomer in Trouw niet voor niets genoemd als een van de tien meest iconische ijssalons in Nederland (subtiel zacht, volmaakt ijs'). Oprichter Massimo De Lorenzo opende in 1930 de allereerste ijssalon in Nederland (die nu is nagebouwd in het Openluchtmuseum!). Wanneer ze bloedsinaasappel hebben (het ijs wordt vers gemaakt in de salon zelf, je kan het proces bekijken door de grote glazen ruiten halverwege de zaak) is dat een aanrader. Ook de wisselende smaken wil ik altijd allemaal uitproberen, Ciambella, Gianduia, Mantegado, Panna Cotta, Vlierbloesem! Vrijdag de dertiende is een geluksdag, want dan begint de lente...

Voor het zoals altijd geweldige team van YoungGangsters schrijf ik tekst en liedteksten voor de musical North Side Story, een strijd tussen gentrificatie en authenticiteit, tussen vooruitgang en behoudzucht, tussen uitzicht en visie. Vanaf eind mei op Karavaan, Oerol en de NDSM-Werf.

Goede gesprekken met leuke mensen bij het Cultuurfonds. Later meer...

De eerste korenbloem in mijn werkkamer kronkelt zich om de cactus heen.

En zo was ik in Doetinchem (met een grote roestige plantenbak voor het centrum) om in Amphion naar de 'workshopmusical' Het Vergeten Kind van Elène Vaye te gaan. Een bijzonder project, waarbij ik een beetje mag bijdragen als schrijfcoach, over: 'de 12-jarige Lucy die in een problematische thuissituatie opgroeit. De volwassenen die haar zouden moeten beschermen, kunnen dat niet. Ook op school loopt ze tegen veel onbegrip aan. Lucy voelt zich ongezien en trekt zich steeds meer terug in haar eigen fantasiewereld, de enige veilige plek waarin ze aan de realiteit kan ontsnappen.' Over maladaptive daydreaming en KOPP-kinderen. Belangrijke thema's en een bijzonder proces ook - dit was een procespresentatie voor publiek, het tonen van scènes, gedachten, beelden en liedjes om met het publiek te bespreken wat werkt, wat nog scherper kan, wat aankomt en hoe de voorstelling communiceert - zowel artistiek-inhoudelijk als maatschappelijk betrokken. Een zorgvuldig proces, door Elène opgezet, met een vol Ampion en een betrokken publiek. Ik was onder de indruk, van zowel project en proces als van hoe ze zo'n groot publiek voor een onderzoek bijeen weet te krijgen.