Koning Krump - dat steeds actueler lijkt te worden (met een beetje pech haalt de werkelijkheid het stuk in en eindigen we met een oorlog van allen tegen allen) is in deze periode te zien in Den Haag, waar toneelgroep ADODVS het stuk op de planken brengt, en komende maand in Vlissingen, waar de Zeeuwse Komedie zich eraan waagt. Ik vind het geweldig als toneelstukken nieuwe levens krijgen en tekst nieuwe adem gegeven wordt en zo groter wordt dan zichzelf omdat het gedeeld wordt door steeds meer mensen.

Vanuit het amfitheater van de toneelacademie in Maastricht, waar de Jeker naast stroomt, kan je door de poort mijn oude studentenhuis zien - dat waren twee huizen die doorgebroken waren en waar een stuk of twaalf toneelacademiestudenten gehuisvest waren. Er was één douche en één meterkast en bij brandweercontrole bleek dat wij het op een na gevaarlijkste studentenhuis van Maastricht waren. Tot enkele weken later het gevaarlijkste huis in brand stond en wij op een kwamen te staan. Het was een oud huis dat van voren al wat begon te verzakken, waardoor het pand een buikje leek te hebben. Vandaar 'het zwangere huis'. Nu wonen er geen studenten meer. Toen in 2002 Willem-Alexander en Máxima door Nederland toerden om het land te zien, kwamen ze door het smalle Bonnefantenstraatje gereden (net iets breder dan de auto waar ze in zaten) en konden we het bruidspaar aanraken (wat overigens niet mocht van de beveiliging).

Palm palm Pasen, ei koereiOver ene zondag dan hebben wij een eiEén ei is geen eiTwee ei is een hallef eiDrie ei is een Paasei !

Niemand gelooft me, en dat snap ik wel, maar al sinds een jaar of vijfentwintig vertelt zo nu en dan iemand tegen me: weet je op wie jij lijkt? Brad Pitt! Deze week was hij in Amsterdam, voor filmopnames, in een scharrige jaren-tachtig outfit en met onverzorgd haar - zeg nu zelf, die man heeft toch wel iets van mij weg?

In mijn werkkamer bloeit de lente.

Dapper toont mijn scharrige kweepeer ieder jaar steeds wat meer pogingen tot bloesem. Wie weet brengt ze met de oogst dit keer ook een vruchtje voort - ik ben benieuwd of ik dit jaar voor het eerst kweepeergelei uit eigen tuin kan maken.

Als ik op vrijdag les geef op de Toneelacademie in Maastricht, loop ik na afloop als het lukt even de Onze Lieve Vrouwe binnen om een kaarsje te branden voor Oma Mieke.

In een monumentale boerderij Westbroek werd De Verwondering opgenomen, een gesprek met Annemiek Schrijver over de pogingen die je kan ondernemen om te leven. En al ben ik benieuwd of het me gaat lukken de uitzending zelf te kijken (ik vind het toch altijd lastig mezelf te zien raaskallen), ik vond het een heel fijn gesprek - niet in de laatste plaats door de goede zorgen en het gastvrije welkom van de opnameploeg.

Gisteravond vond in Tivoli Utrecht De Grote Taalshow plaats. Over de zin van nutteloze taal, het begrijpelijk maken van rechterlijke uitspraken, het stemmetje in ons hoofd, of humor altijd om te lachen is, protestliederen en het herkennen van teksten die door kunstmatige intelligenties zijn geschreven. Ik zat op het podium in een poging die tweeënhalf uur in een reflectie van vijf minuten om te zetten.

En zo was ik in Assen, bij Garage TDI - een theater in een voormalige garage - waar ik de aftrap van de voorstelling WEG TERUG bijwoonde, in regie van Nanine Kok. Het eerste van een drieluik over weggaan en terugkeren - afscheid of blijven. Samen met jongeren filosofeerden we over de drang tot vertrek en het verlangen tot blijven.