Borre en Ida zijn met Sol naar Het Sluwe Vosje, dus Mia en ik hadden een dag met zijn tweetjes. Eerst naar de pluizige Miss Moxy in de bioscoop, een Nederlandse animatie met de geweldige Sarah Bannier als kattige held, daarna bubbletea en uit eten.

In het voorjaar is het makkelijker om de gemotiveerde discipline van de ochtendrondjes vol te houden, maar sneeuw is ook een goede reden om buiten te gaan rennen.

Naar school wandelen door Angerenstein in het blauwe uur.

Bevroren rondje in het vlakke land en na de verkeerde afslag per ongeluk dubbele kilometers in de vrieskou...

Met Lazarus in Midden-Beemster aan de brainstorm...

Rennen in het bevroren Noord-Holland met ijzige vingertoppen...

Met de mannen van Lazarus op brainstormweekend in Noord-Holland voor de voorstelling Witte Weelde - een nieuwe Tsjechov over wegkijken terwijl we verzuipen, of, tegen deze gasprijzen in de sauna gaan zitten (en de ánderen die dat doen bekritiseren). Met een gezamenlijk uitje in wellnessresort Fort Beemster, drie dagen babbelen in een huisje en eten in De Rijp bij Oudejans.

In het trappenhuis achterin de toneelacademie staan, in de mergelmuur, de letters J, i en b - als laatste momentopname op mijn afstudeerdag. Wanneer ik les geef in Maastricht, dan loop ik er graag even langs.

Met Mia naar museum Arnhem, waar een indrukwekkende installatie staat. Een hangende boom met bellen en klokken waaronder je kan gaan liggen. Wanneer niemand beweegt, gaan de bellen bewegen en klingelen.

Even langs het Bonnefanten in Maastricht.

Dierlijke première gisteren bij het Sluwe Vosje in Enschede, waar de Reisopera deze opera in Nederlandse vertaling met zeer veel plezier aan het publiek gaf. Het is een wonderlijk genre, opera - en voelt vaak ontoegankelijk. Maar het is een fantastische manier om zoveel samen te brengen, tekst, muziek, vormgeving, kostuums, beweging, et cetera - wanneer het samen klikt wordt het een gesammtkunstwerk en wanneer dat communiceert met een publiek is het een geweldige ervaring. Ik hoop dat de Reisopera producties blijft maken zoals deze, om het genre toegankelijk te maken voor een (nieuw) publiek.

In de Theaterkrant kregen we voor Perfect Girl een mooi compliment. In de recensie staat; De tekst is niet alleen filosofisch en absurdistisch, maar ook uitgesproken feministisch, anti-identitair en queer. Wat ik een geweldige observatie vind. Het samenwerken met het volledige team van Mevrouw Ogterop, de wonderlijkheid en vreemdheid die daar gevierd wordt, maken dat het een van de spannendste toneelgezelschappen van Nederland is. Ik voel me er enorm thuis!