11 januari 2026 - Lieve Driekoningen

Schrijver Astrid Roemer is eergisteren overleden.

Ik mag weer lesgeven op de toneelacademie Maastricht. Altijd inspirerend!

Orkater is hard aan het repeteren aan Moeder van Europa. De foto's van Isaac Owusu lichten een eerste tipje van de sluier op...

Wanneer ik voorlees, tekent mijn dochter. Niet per se op papier, liever op mijn benen. Ze maakt een soort Calder / Karel Appel-achtige geometrische vormen en wezens. Ik vind het prachtig.

Met acht bonen erin, want ik wil geen machtsstrijd aan tafel...

Hij wilde een low taper fade en daarvoor moest alles er af. Met spanning bezag hij zichzelf in de spiegel tijdens het knippen, want het is nogal een besluit - wie weet hoe het uitpakt. Zijn moeder, die ik ondertussen de voortgang appte, kreeg tranen in haar ogen. Maar het staat hem goed!

Rode wangen, warme chocomel, sneeuwpop en sleeën. Die tien seconden winter in Nederland zijn aan ons goed besteed. Zoals boerenkool ook pas echt lekker wordt als de vorst eroverheen gaat, zijn wij pas echt klaar voor een nieuw jaar als de vlokken even blijven liggen.

Wonderlijk hoe de werkelijkheid in haar waanzin toch altijd weer de wereld in haalt. Amerika die Venezuela aanvalt - het deed me denken aan de film Wag the Dog waarin de Amerikaanse president een nep-oorlog in Albanië verzint om de aandacht af te leiden van de binnenlandse problemen. En aan Krump, waarin een president, gedreven door onzekerheid en verongelijktheid, een oorlog van allen tegen allen ontketent...

Nauwelijks een centimeter harde sneeuw, maar de slee is uit het vet gehaald!

Te laat, maar toch nog een poging tot witte kerst. Al is de kerstboom al ontmanteld en ligt ze te wachten op de gemeentereiniging om opgehaald te worden en naar haar laatste metamorfose te worden gebracht - de brandstapel.