Rode wangen, warme chocomel, sneeuwpop en sleeën. Die tien seconden winter in Nederland zijn aan ons goed besteed. Zoals boerenkool ook pas echt lekker wordt als de vorst eroverheen gaat, zijn wij pas echt klaar voor een nieuw jaar als de vlokken even blijven liggen.

Wonderlijk hoe de werkelijkheid in haar waanzin toch altijd weer de wereld in haalt. Amerika die Venezuela aanvalt - het deed me denken aan de film Wag the Dog waarin de Amerikaanse president een nep-oorlog in Albanië verzint om de aandacht af te leiden van de binnenlandse problemen. En aan Krump, waarin een president, gedreven door onzekerheid en verongelijktheid, een oorlog van allen tegen allen ontketent...

Nauwelijks een centimeter harde sneeuw, maar de slee is uit het vet gehaald!

Te laat, maar toch nog een poging tot witte kerst. Al is de kerstboom al ontmanteld en ligt ze te wachten op de gemeentereiniging om opgehaald te worden en naar haar laatste metamorfose te worden gebracht - de brandstapel.

Van Olinda Larralde Ortiz, theaterauteur, actrice en artistiek leider van het Lázuli-theater waarmee ze een uitwisseling van toneel tussen Nederland en Mexico onderhoudt, én daarnaast, maar bovenal, een goede vriendin, stuurde me een gedicht van Miguel Hernández. In het Spaans. Ik had haar namelijk gezegd dat ik nu op Duolingo Spaans leer en al langzamerhand een eindje kom en graag met haar zou oefenen. Dit was haar eerste opdracht, om poëzie te vertalen.

Op de laatste dag van het jaar zijn Solange en ik de obers in het restaurant dat de kinderen creëren. Ze wilden een Franse naam en vroegen ChatGPT wat een goede naam voor een kinderrestaurant zou zijn met daarin de thema's 'vogel', 'bliksem' en 'kind'. Zo kwam de kunstmatige intelligentie met het Nest der Bliksems - ofwel Le Nid de Foudre.

Vooral veel gaaien en mezen laten zich op de foto vangen, maar vandaag kwam de eerste roodborst langs, in dit staartje van het jaar!

In de laatste dagen van het jaar nog even wat van mezelf uitknijpen bij Sanquin.

Het was de laatste! En om dat niet zomaar voorbij te laten gaan, kwam ik dit keer live in de studio. Nummer 189, en nu weg bezuinigd... Helaas - maar dat maakt ook weer ruimte voor iets nieuws, en het leven is immers beweging. En; er is de bundel brieven, De Lieve Jibbe, te bestellen bij https://www.theaterboekhandel.nl/boeken/de-brief-van-jibbe/

Signeren! En voor wie dat wilde een persoonlijke boodschap in de pre-order zetten. De boeken worden vanaf overmorgen verstuurd, bestellen kan gewoon nog, nu én lang daarna! Bij de Theaterboekhandel.

In het bevroren bos bloeide de brem al en brandde de zon door de kale takken. Het is een schrale troost dat in de winter de bladloosheid zorgt dat je de horizon beter kan zien...