Van Olinda Larralde Ortiz, theaterauteur, actrice en artistiek leider van het Lázuli-theater waarmee ze een uitwisseling van toneel tussen Nederland en Mexico onderhoudt, én daarnaast, maar bovenal, een goede vriendin, stuurde me een gedicht van Miguel Hernández. In het Spaans. Ik had haar namelijk gezegd dat ik nu op Duolingo Spaans leer en al langzamerhand een eindje kom en graag met haar zou oefenen. Dit was haar eerste opdracht, om poëzie te vertalen.

Op de laatste dag van het jaar zijn Solange en ik de obers in het restaurant dat de kinderen creëren. Ze wilden een Franse naam en vroegen ChatGPT wat een goede naam voor een kinderrestaurant zou zijn met daarin de thema's 'vogel', 'bliksem' en 'kind'. Zo kwam de kunstmatige intelligentie met het Nest der Bliksems - ofwel Le Nid de Foudre.

Vooral veel gaaien en mezen laten zich op de foto vangen, maar vandaag kwam de eerste roodborst langs, in dit staartje van het jaar!

In de laatste dagen van het jaar nog even wat van mezelf uitknijpen bij Sanquin.

Het was de laatste! En om dat niet zomaar voorbij te laten gaan, kwam ik dit keer live in de studio. Nummer 189, en nu weg bezuinigd... Helaas - maar dat maakt ook weer ruimte voor iets nieuws, en het leven is immers beweging. En; er is de bundel brieven, De Lieve Jibbe, te bestellen bij https://www.theaterboekhandel.nl/boeken/de-brief-van-jibbe/

Signeren! En voor wie dat wilde een persoonlijke boodschap in de pre-order zetten. De boeken worden vanaf overmorgen verstuurd, bestellen kan gewoon nog, nu én lang daarna! Bij de Theaterboekhandel.

In het bevroren bos bloeide de brem al en brandde de zon door de kale takken. Het is een schrale troost dat in de winter de bladloosheid zorgt dat je de horizon beter kan zien...

Een wat geïmproviseerde Italiaans-Japanse fusion - een burrata van Zuijders, met grassige olijfolie, ponzu, geroosterde pistache en maldonvlokken met daarnaast citrusfiletjes (grapefruit, sinaasappel, mandarijn, citroen, limoen) en een dot yuzu-schil-puree. Venkel en een bergje ingemaakte stekelbes met tot slot een granité van komkommer, munt en weer yuzu. Gelukkig was het lekker, anders was het vooral gedoe...

Kerstavond met kaasfondue - al tien jaar een traditie! Wie iets in de pan laat vallen moet een kerstliedje zingen. 

Ida, Mia en ik mochten naar Frozen. Met veel special effects, krachtige zang, een rendier met een balletdanseres erin, een meet & greet met Anna en Olaf en een binnensneeuwbui!

Om herinneringen aan te maken,nam ik de meisjes mee naar Scheveningen.

We hebben een voederbakje met camera opgehangen. De eerste bezoeker is een koolmeesje, of, zoals 'ie zich in het Engels laat noemen, A Great Tit!