Op Duolingo probeer ik Spaans te leren, waardoor ik nu op rudimentair niveau de taal enigszins begin te grijpen. Olinda geeft me extra opdrachten, door me gedichten te appen die ik dan moet vertalen. Ik ploeg me erdoorheen, moet woorden opzoeken die ik niet ken en verhussel sowieso tijden en werkwoordsvormen, maar het doet me wel plezier! Dit (begin van een) gedicht is van Rosario Castellano en mijn eerste poging luidt:
HET SCHITTERENDE ZIJN
maar ik ben aan het zwoegen
als honderd bijen
aan een kleine honingraat
voor mijn woorden
de dag zoemt helemaal
van het gelukkige werk
dat zich door de lucht verspreidt
als goudstof door een verre tuin
in mij groeit een traag lawaai
zoals fruit rijpt aan een boom
dit alles is aarde - beschaduwd en zwaar -
dit is het woelen van het sap
het gerucht van het blad,
het vullen met smaak, het zwellen.
Het dreigende geluk van het woord!
Reactie plaatsen
Reacties