Een van de boeken die ik het vaakst moest 'voorlezen' (er stonden geen letters in, dus voorlezen is een ruim begrip) was Monkie van Dieter en Ingrid Schubert waarin een kind diens knuffel kwijtraakt, deze eerst door verschillende dieren gevonden wordt en daarna gehavend wordt gevonden en opgelapt door een poppendokter. Ik moest eraan denken toen Ida me de gehavende Konijnie gaf en vroeg of ik deze meest favoriete knuffel kon oplappen. Nu ontbeer ik de vaardigheden van de poppendokter uit Monkie, maar nam naald en draad ter hand en ben toch tevreden met het resultaat. Ik koos roze garen in plaats van grijs / wit omdat ik geloof in het principe van Kintsugi; het tonen van de reparatie geeft grotere schoonheid dan het verbergen ervan.
Reactie plaatsen
Reacties