Wanneer de eerste tekenen van schemering het park insluipen, fietsen de bezoekers van de Hoge Veluwe richting uitgang. Niet iedereen redt het - onderweg naar huis zien we links en rechts van het pad steeds vaker witte kinderfietsjes onbeheerd achtergelaten langs de weg liggen. De lugubere overblijfselen van nietsvermoedende minderjarigen die door de wolf van hun rijwiel gesleurd zijn en de bossen in zijn gesleept om als maaltje te dienen voor de roofdieren die uit de sprookjes zijn ontsnapt.
Of, en dat kan ook natuurlijk, werden deze fietsen bereden door kinderen die het trappen zat waren en besloten de thuistocht achterop vaders of moeders fiets voort te zetten. Fietsjes van vermoeide zielen, die door de parkdienst na sluitingstijd opgehaald worden. De fietsjes, niet de zielen. Al weet men dat natuurlijk nooit zeker.
Reactie plaatsen
Reacties