En zo was ik in Doetinchem (met een grote roestige plantenbak voor het centrum) om in Amphion naar de 'workshopmusical' Het Vergeten Kind van Elène Vaye te gaan. Een bijzonder project, waarbij ik een beetje mag bijdragen als schrijfcoach, over: 'de 12-jarige Lucy die in een problematische thuissituatie opgroeit. De volwassenen die haar zouden moeten beschermen, kunnen dat niet. Ook op school loopt ze tegen veel onbegrip aan. Lucy voelt zich ongezien en trekt zich steeds meer terug in haar eigen fantasiewereld, de enige veilige plek waarin ze aan de realiteit kan ontsnappen.' Over maladaptive daydreaming en KOPP-kinderen. Belangrijke thema's en een bijzonder proces ook - dit was een procespresentatie voor publiek, het tonen van scènes, gedachten, beelden en liedjes om met het publiek te bespreken wat werkt, wat nog scherper kan, wat aankomt en hoe de voorstelling communiceert - zowel artistiek-inhoudelijk als maatschappelijk betrokken. Een zorgvuldig proces, door Elène opgezet, met een vol Ampion en een betrokken publiek. Ik was onder de indruk, van zowel project en proces als van hoe ze zo'n groot publiek voor een onderzoek bijeen weet te krijgen.
Reactie plaatsen
Reacties